Photo Essay : มี (ไม่มี) อะไรกลับบ้าน : ท่ามวิกฤตโควิด -19 นี่อาจเป็นการโยกย้ายกลับถิ่นฐานภูมิลำเนาอย่างถาวร !

อย่างที่เรารับรู้และเห็นปัญหากันดีว่า แนวทางการพัฒนาและอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดินของประเทศไทยที่ถูกรวมศูนย์เอาไว้ส่วนกลางนั้น ทำให้ทุกๆ อย่างกระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพและจังหวัดปริมณฑล

แม้จะมีความพยายามคืนอำนาจกลับไปสู่ท้องถิ่น หรือที่เรียกกันติดปากว่า “กระจายอำนาจ” แต่ทว่าก็ยังทำได้ไม่เต็มที่ ไม่ใช่การกระจายอำนาจที่แท้จริง และยิ่งแนวทางการพัฒนาที่ยังคงเน้นภาคอุตสาหกรรม ภาคการท่องเที่ยวและบริการ ซึ่งถือเป็นหัวใจหลักในการขับเคลื่อนประเทศ ก็ยังคงดึงดูดผู้คนให้เดินทางเข้าสู่เมืองเช่นเดิม

คนส่วนใหญ่จากภาคเกษตรกรรม ทิ้งเรือกสวนไร่นาที่ไม่ทำเงินมาก ออกมาแสวงหาโชคชะตาในเมืองใหญ่ที่มีความเข้มข้นของทุนและการไหลบ่าของเงินทองที่มากกว่า การอพยพย้ายถิ่นฐานภายในประเทศ จึงเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ซ้ำๆ ผู้คนต้องจากบ้านเกิดภูมิลำเนาออกมาทำงานต่างถิ่นต่างที่ เรื่องเล่านี้เป็นทั้งภาพจำคลาสสิกในความทรงจำของผู้คน ทั้งยังเป็นเรื่องเล่าที่ตกยุคในทีเช่นเดียวกัน

แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า แม้ประเทศและโลกใบใหญ่จะมีความเปลี่ยนแปลงมากมาย การมาถึงของเศรษฐกิจดิจิทัล ความซับซ้อนของระบบทุนที่ทำให้รูปแบบการจ้างงาน การเป็นแรงงานหรือรูปแบบการใช้ชีวิตแปลกและเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนคือ การพัฒนาในท้องถิ่นยังอยู่ในระดับต่ำ ไม่ก่อให้เกิดการจ้างงานที่หลากหลาย ไม่มีการพัฒนาและยกระดับจังหวัดต่างๆ ให้สามารถสร้างตำแหน่งงานและรักษาให้คนเก่งๆ ในท้องที่สามารถทำงานทักษะสูงให้อยู่ในจังหวัด โดยไม่ต้องย้ายออกนอกพื้นที่ด้วยเหตุผลที่ว่า “ที่บ้านเกิดไม่มีงาน”

กรุงเทพ ยังคงเป็นเมืองโตเดี่ยว เป็นตลาดแรงงานขนาดใหญ่ที่มีงานทุกรูปแบบให้ทำ และยังเป็นเมืองที่มีโอกาสมากกว่าจังหวัดอื่นๆ ในประเทศไทยเช่นเดิม

ภาพการหอบหิ้วข้าวของสัมภาระเพื่อเดินทาง “กลับบ้าน” ในช่วงเทศกาล ก็ยังคงเป็นภาพซ้ำๆ เดิมๆ หากต่างก็แต่ในปี 2564 นี้ เป็นช่วงที่ประเทศไทยและทั่วโลกต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายอย่างการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 และยิ่งท้าทายเพิ่มขึ้นอีกคือ เราต้องอยู่ภายใต้ความไร้ประสิทธิภาพและขาดแผนการป้องกันที่ชัดเจนของรัฐบาลชุดนี้

ในทุกๆ ปี พี่น้องประชาชนจะรอคอยโอกาสหยุดยาวช่วงสงกรานต์ กลับไปอยู่กับครอบครัวที่ตัวเองรัก นำเอาทรัพย์สินที่หามาได้กลับไปฝากคนที่บ้าน พร้อมกับพักผ่อนขอกำลังใจให้กลับมาต่อสู้ใหม่อีกครั้ง

แต่คราวนี้ เรื่องเล่าอาจเปลี่ยนไป เพราะพวกเขาบางคนนั้นถูกเลิกจ้าง ตกงาน ค้าขายไม่ได้ หรือหารายได้ไม่พอค่าอยู่ ค่ากิน ฯลฯ นี่จึงอาจเป็นการโยกย้ายกลับถิ่นฐานภูมิลำเนาอย่างถาวร ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าจะมีงานอะไรให้ทำได้ที่นั่น แต่อย่างน้อยก็ยังได้ชื่อว่า “บ้าน”

คณะก้าวหน้า ประมวลภาพบรรยากาศการเดินทางระหว่างเทศกาลหยุดยาวกับ Photo Essay หรือภาพชุดที่เราให้ชื่อว่า “มี (ไม่มี) อะไรกลับบ้าน” พร้อมขออวยพรให้ทุกคนเดินทางปลอดภัย และสมหวังในสิ่งทีคิด ผ่านวิกฤตโควิดครั้งนี้ไปด้วยกัน

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

เรื่องเด่น

กิจกรรม

20

ธันวาคม

20 ธันวาคม เลือกตั้งนายก อบจ. – ส.อบจ. ทั่วประเทศ

ความเคลื่อนไหว

   ดูทั้งหมด

99 วัน หลังรับตำแหน่ง นายกฯ “เทศบาลก้าวหน้า” มั่นใจ “น้ำประปาดื่มได้” เป็นจริง !

ทำทันที! เทศบาล “ก้าวหน้า” ชู “น้ำประปาดื่มได้”

“ประยูร วงศ์ปรีชากร” ร่วมกิจกรรมคนรุ่นใหม่ – ชูนโยบายสร้าง “พื้นที่สาธารณะ” เชื่อมผู้คน – กิจกรรม – พัฒนาย่านเศรษฐกิจ ฟื้นเมือง “หาดใหญ่” !

“มนตรี คงวชิรวิทย์” ลุยเทศบาลนครนครสวรรค์ – “Walk to Win เดินคว้าชัย” 30 วันสุดท้ายบอกเล่านโยบาย – ฟังปัญหาชาว “ปากน้ำโพ”

ติวเข้มทีมเทศบาลนคร “นครราชสีมา” – “ฉัตร สุภัทรวณิชย์” ชิงนายก ชู “4 แก้ 4 ก้าว” สร้าง “โคราช สมาร์ท ซิตี้”

ส่องตราสัญลักษณ์ “เทศบาล” ท้องถิ่นไหนมี “รัฐธรรมนูญ” ปรากฏ ?

บทความ

   ดูทั้งหมด
Reading Revolution บทความ

อ่านความยุติธรรม ย้อนคิดความยุติธรรมไทย

Common School บทความ

ประวัติศาสตร์ของทุกคน ตอนที่ 1 : ฝึกอ่านหลักฐานชั้นต้น ตีความประวัติศาสตร์ด้วยตัวเอง

Common School บทความ

ตลาดวิชาอนาคตใหม่ การผจญภัยทางปัญญา โดย ปิยบุตร แสงกนกกุล

บทความ บทความพิเศษ

เมื่อรัฐก่อ “นิติสงคราม” กับประชาชน เราจะหยุดยั้งมันได้อย่างไร?

บทความ บทความพิเศษ

จากกรณีประสิทธิ์ เจียวก๊ก ถึงการปฏิรูปสถาบันกษัตริย์

บทความ

“ประสิทธิ์ เจียวก๊ก” จากนักธุรกิจผู้เดินเข้านอกออกในกองทัพ สู่วิทยากรไอโอจิตอาสา 904 สุดท้ายกลายเป็น “นักต้มตุ๋นพันล้าน” บทเรียนราคาแพงของการอ้างความ “จงรักภักดี”

บทความ

“จิตร ภูมิศักดิ์” นักตั้งคำถามแห่งยุคสมัย – ต้นแบบเยาวชนคนรุ่นใหม่

Common School บทความ

ขอบฟ้าความเป็นไปได้ 3 : เออร์เดม กุนดุซ “คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย”

Common School บทความ

เสียงที่ไม่ได้ยิน : ปัญหา และทางออกของคนงานแพลตฟอร์ม